Don't track me Googzieh

دیروز رفته بودم موبایلمو تعمیر کنم بعد از چند ساعت کش و قوس با فروشنده دعوام شد. جواب فروشنده رو محکم و کوبنده دادم و از این بابت هیچ حسرتی ندارم. اما کمک فروشنده اومد بهم کلک زد. از این میسوزم که جواب اون کسی که بد برخورد میکرد رو تونستم کامل بدم اما این یارو با چرب زبونی اومد کلک زد بهم. هرچند حتی کلک هم نزن و هنوز من بودم که از نظر اقتصادی برنده شدم و تونستم هزینه تعمیر ال سی دی و گلس ۳دی رو با نصف قیمت درستش کنم. ولی تا دقایقی قبلش داشتم بدون پول دادن از اونجا میرفتم. این نشون میده که چقدر بایاس کردن ذهن مهمه. یعنی یارو از همون اول میگفت بیا اینقدر بده من قبول میکردم. اما با یه سری کش و قوس اضافه بلاخره روزمون رو خراب کردیم. خیلی برام مهمه که این اتفاق و برخورد بد اون مردک و بیشعوری و پستی مردک دوم روی روند ذهنی مثبتی که دارم تاثیر منفی نذاره. بلاخره باید قبول کرد که زیر لایههای جامعه همین کثافتکاریها خوابیده و همینان که میرن قضایای پالیذدار رو درست میکنن. چیکار کنیم. بلاخره اگه میخوایم این مملکت رو بسازیم باید با پررویی تمام مقاومت کنیم و با این افراد دربیوفتیم اما درنیامیزیم. حتی اگر بترسیم که از نیروی غذاییه بیان آیپی ما رو تْرَک کنند یا چهارتا آنتنِ مقام دوست برن راپورت ما رو به بچهها بالا بدن. خلاصه باید سوخت و ساخت. اصلا زندگی ما به جهنم. آینده باید یک قدم جلوتر از ما باشه. وگرنه ماییم که مقصرِ از راه بدر شدن اونهاییم. ما مثل نسل قبل نباشیم. بیشتر زحمت بکشیم. بیشتر از خود گذشته باشیم. کمتر بیشعور باشیم.

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم آبان ۱۳۹۶ساعت 19:3&nbsp توسط بی ریشه |